عفونت ریه می تواند در اثر ویروس، باکتری و حتی گاهی قارچ ایجاد شود. یکی از شایع ترین انواع عفونت های ریه، ذات الریه گفته می شود. ذات الریه که بر کیسه های هوای کوچکتر ریه ها تأثیر می گذارد، بیشتر در اثر باکتری های مسری ایجاد می شود اما می تواند در اثر ویروس نیز ایجاد شود. هر فرد پس از عطسه یا سرفه، در اثر تنفس در باکتری ها یا ویروس آلوده می شود. در ادامه از علائم عفونت ریه بیشتر خواهیم گفت.

هنگامی که لوله های بزرگ برونشی که هوا را به داخل می دهند، آلوده می شوند، به آن برونشیت گفته می شود. برونشیت بیشتر از طریق ویروس ها و نه باکتری ها ناشی می شود.
ویروس ها همچنین می توانند به ریه ها حمله کنند. به این برونشیولیت گفته می شود. برونشیولیت ویروسی بیشتر در نوزادان مشاهده می شود.
عفونت های ریه مانند ذات الریه معمولاً خفیف است اما می تواند جدی باشد، به خصوص برای افرادی که سیستم ایمنی ضعیف شده یا شرایط مزمنی مانند بیماری انسداد مزمن ریوی (COPD) دارند.
در ادامه بخوانید تا شایعترین علائم عفونت ریه و روش های درمانی را بیشتر بشناسید.
علائم عفونت ریه از خفیف تا شدید متفاوت است. این به عوامل مختلفی از جمله سن شما و سلامتی کلی و اینکه آیا این ویروس، باکتری یا قارچ ایجاد شده است بستگی دارد. علائم ممکن است شبیه به سرماخوردگی یا آنفولانزا باشد اما تمایل به ماندگاری بیشتری دارند.
اگر مبتلا به عفونت ریه هستید، شایعترین علائمی که انتظار دارید این موارد هستند:
سرفه کمک می کند تا بدن شما از مخاطی که از التهاب راه های هوایی و ریه ها ایجاد می شود ، خلاص شود. این مخاط همچنین ممکن است حاوی خون باشد.
با برونشیت یا ذات الریه، ممکن است سرفه همراه شود که مخاطی ضخیم دارد که ممکن است رنگ مشخصی داشته باشد، از جمله:
حتی بعد از بهبود علائم دیگر، سرفه می تواند چندین هفته دیگر هم بماند.
درد قفسه سینه که در اثر عفونت ریه ایجاد می شود، اغلب به صورت تیز یا خفه کننده توصیف می شود. در هنگام سرفه یا نفس کشیدن عمیق، درد قفسه سینه بدتر می شود. گاهی اوقات دردهای شدید می تواند در قسمت میانی تا پشت شما احساس شود.
هنگامی که بدن شما سعی در مقابله با عفونت دارد، تب ایجاد می شود. دمای معمولی بدن معمولاً در حدود 98.6 درجه فارنهایت (37 درجه سانتی گراد) است.
اگر عفونت باکتریایی ریه دارید، تب شما ممکن است به اندازه خطرناک 105 درجه فارنهایت (40.5 درجه سانتیگراد) افزایش یابد.
تب بالای 102 درجه فارنهایت (38.9 درجه سانتیگراد) اغلب منجر به بسیاری از علائم دیگر از جمله موارد زیر می شود:
اگر تب شما بالاتر از 102 درجه فارنهایت (38.9 درجه سانتیگراد) است یا بیش از سه روز ادامه دارد باید به پزشک مراجعه کنید.
عضلات و کمر شما ممکن است در هنگام ابتلا به عفونت ریه درد بگیرد. به این مورد میالژی گفته می شود. بعضی اوقات ممکن است در عضلات تان التهاب ایجاد شود که در صورت ابتلا به عفونت نیز می تواند به درد بدن منجر شود.
آبریزش بینی و سایر علائم شبه آنفلوانزا مانند عطسه، اغلب با عفونت ریه مانند برونشیت همراه است.
تنگی نفس به این معنی است که احساس می کنید تنفس دشوار است یا نمی توانید نفس بکشید. اگر در تنفس مشکل دارید باید فوراً به پزشک مراجعه کنید.
معمولاً وقتی بدن شما با عفونت مبارزه می کند احساس بیحالی و خستگی می کنید. استراحت در این مدت بسیار مهم است.
هنگام بیرون آمدن نفس، ممکن است صدای سوت های پر صدا که به عنوان خس خس معروف است، بشنوید. این نتیجه محدود شدن مجاری هوایی یا التهاب است.
به دلیل کمبود اکسیژن ممکن است لب یا ناخن های شما کمی به رنگ آبی به نظر برسد.
یکی از علائم عفونت ریه، صدای ترک خوردگی در ریه ها است که به عنوان ترک های bibasilar نیز شناخته می شود. پزشک می تواند با استفاده از ابزاری به نام استتوسکوپ این صداها را بشنود.
برونشیت، ذات الریه و برونشیولیت، سه نوع از عفونت ریه هستند. آنها معمولاً در اثر ویروس یا باکتری ایجاد می شوند.
شایع ترین میکروارگانیسم های مسئول برونشیت عبارتند از:
شایع ترین میکروارگانیسم های مسئول پنومونی عبارتند از:
به ندرت، عفونت های ریه می تواند توسط قارچ هایی مانند Pneumocystis jirovecii ،Aspergillus یا Histoplasma capsulatum ایجاد شود.
عفونت قارچی ریه در افرادی که ضعف سیستم ایمنی دارند، از نوع خاصی از سرطان یا HIV رنج می برند یا داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی را مصرف می کنند بیشتر است.
ابتدا یک پزشک از شما سابقه پزشکی خواهد گرفت و در مورد علائم شما سؤال خواهد کرد. ممکن است از شما در مورد شغل، مسافرت های اخیر یا قرار گرفتن در معرض حیوانات سؤال شود. پزشک دمای بدن شما را اندازه می گیرد و به سینه شما گوش می دهد.
استتوسکوپ برای بررسی صداها استفاده می شود.
روش های متداول دیگر برای تشخیص عفونت ریه عبارتند از:

برای پاکسازی یک عفونت باکتریایی معمولا نیاز به آنتی بیوتیک است. عفونت قارچی ریه به یک داروی ضد قارچ مانند کتوکونازول یا ووریکونازول نیاز دارد.
آنتی بیوتیک ها روی عفونت های ویروسی کار نمی کنند. در بیشتر مواقع، باید صبر کنید تا بدن شما به تنهایی از عفونت عاری شود.
در ضمن می توانید به بدن خود در مقابل عفونت کمک کرده و خود را با داروهای زیر در مراقبت های خانگی راحت تر کنید:
برای عفونت شدیدتر ریه، ممکن است در طول بهبودی خود نیاز به ماندن در بیمارستان داشته باشید. در صورت مشکل در تنفس، ممکن است در طی مدت مصرف آنتی بیوتیک، مایعات داخل وریدی و تنفس درمانی دریافت کنید.

در صورت عدم درمان عفونت ریه این مشکل می تواند جدی شود. به طور کلی، اگر سرفه شما بیش از سه هفته طول بکشد یا در تنفس دچار مشکل شوید، باید به پزشک مراجعه کنید.
تب بسته به سن شما می تواند به معنی موارد مختلفی باشد. به طور کلی، شما باید این دستورالعمل ها را دنبال کنید:
باید به پزشک مراجعه کنید اگر فرزند شیرخوار شما:
به پزشک مراجعه کنید اگر فرزند شما:
باید به پزشک مراجعه کنید اگر:
همچنین اگر تب با هر یک از علائم زیر همراه باشد، باید در نزدیکترین اورژانس به دنبال معالجه اضطراری باشید یا در صورت بروز تب با هر یک از علائم زیر با فرویت های پزشکی تماس بگیرید:
اگر سیستم ایمنی ضعیفی دارید و تب، تنگی نفس یا سرفه ای که با خون همراه است را مشاهده کردید، فوراً به دنبال مراقبت های پزشکی فوری باشید.
نمی توان از همه عفونت های ریه جلوگیری کرد اما می توانید با نکات زیر خطر خود را به حداقل برسانید:
برای افراد در معرض خطر بیشتر، بهترین راه برای جلوگیری از ذات الریه باکتریایی از شایع ترین انواع باکتری زدن یکی از دو واکسن زیر است:
این واکسن ها برای موارد زیر توصیه می شود:
عفونت ریه باعث ایجاد علائمی مشابه سرماخوردگی یا آنفولانزا می شود اما ممکن است شدیدتر باشد و به طور معمول دوام بیشتری داشته باشد.
سیستم ایمنی بدن به طور معمول قادر خواهد بود عفونت ریه ویروسی را با گذشت زمان پاک کند. از آنتی بیوتیک ها برای درمان عفونت های باکتریایی ریه استفاده می شود.
اگر موارد زیر را دارید احتمالا رچار عفونت ریه هستید:
افراد بزرگتر از 65 سال، کودکان زیر 2 سال و افرادی که شرایط بهداشتی مزمن دارند یا سیستم ایمنی بدن شان ضعیف است در صورت بروز هرگونه علائم عفونت ریه، باید سریعاً به دنبال معالجه پزشکی باشند.
منبع:
healthline
برچسب:
نویسنده: خنجی